NYE in Sydney

Het aftellen was begonnen, geen tien seconden maar twee dagen tot het nieuwe jaar. Het vuurwerk in Sydney is iets wat iedereen jaarlijks ziet op het nieuws, een soort traditie, de start van oudejaarsavond. En nu ik zo dicht in de buurt was zou het een zonde zijn niet te gaan kijken.

Na de voorlaatste nacht van het jaar in mijn tentje doorgebracht te hebben naast een rivier, was ik nog zo’n 400km van Sydney verwijderd. Plots viel mij te binnen dat ik kort na mijn aankomst in Sydney contactgegevens had doorgekregen van een motorreiziger die in Newcastle woont, en mij had laten weten dat ik altijd mocht binnenspringen als ik in de buurt was. Ik stuurde hem vanuit het tankstation waar ik gestopt was een email met het verhaal dat ik Newcastle zou passeren, maar er te laat aan gedacht hem om iets te laten weten, en mijn bericht hem wellicht te laat zou bereiken. Maar terwijl ik mijn blikje cola aan het leegdrinken was, kreeg ik al antwoord terug, ik was welkom om er de nacht door te brengen! Fantastisch nieuws dus!
Martin woont even buiten Newcastle, samen met zijn twee zonen van 18 en 21. Hij is oorspronkelijk van Engeland, maar na zijn studies is het al liftend van Engeland naar Australië getrokken, en is er gebleven. Toen hij aankwam had hij nog vier dollar over, maar ondertussen heeft hij een mooi huis naast een groot meer. Hij was bezig in zijn garage op het moment dat ik kwam aangereden, en buiten lag een motorframe, hij was een oude KLR volledig aan het herbouwen voor zijn zoon, die er zou leren mee rijden. Eén van zijn passies is reizen, ook weer met een KLR. Hij is onlangs vanuit Australië, door Azië, Rusland, Europa, naar Engeland gereisd in zes maanden tijd. Je kan je inbeelden dat ik aan zijn lippen hing toen hij erover vertelde.
‘s Anderendaags stelde hij voor om mee te rijden tot op een bepaald punt, waar we dan iets kleins konden eten, waarna hij een dirt-road terug naar huis zou nemen, en ik kon doorrijden naar Sydney. Goed plan!

Het was rond 17u toen ik in Sydney aankwam, en mijn moto in Chris zijn garage achterliet om met de trein richting centrum te rijden voor het vuurwerk. De trein zat goed vol, en toen die aankwam in het centrum besefte ik pas in welke mensenzee ik mij een plaatsje zou moeten zoeken. Op verschillende plaatsen waren er voor de gelegenheid informatie-tentjes opgezet, en daar viel te lezen dat er van de 8 publieke “viewing-area’s” al maar twee meer toegankelijk waren, de andere waren volzet. The Rocks, het oude centrum van Sydney, was nog open, en Chris had mij verteld dat daar de meeste ambiance zou zijn, en hij had gelijk. Ik stopte bij een café waar er live-muziek was, en daar begon mijn oudejaarsavond…
Eigenlijk was het ongelofelijk om te zien welke mensenmassa naar het centrum afzakt voor het vuurwerk, de toestroom bleef maar duren. Uiteindelijk zocht ik een plaatsje waar het wat rustiger was, maar vanwaar ik het vuurwerk minder goed kon zien, dat is iets voor mensen die veel geld neerleggen voor een toplocatie of die al van ‘s middags kamperen. Nu, de belevenis was er daarom niet minder door!