Great people on the Great Ocean Road

In Blanket Bay vond ik snel een leuk plaatsje om te kamperen, naast een grote kampeertafel en op 20 trappen van het strand.
Ik was net mijn tent aan het uitpakken toen het mini-busje en de andere wagen die ik daarnet had overgestoken, kwamen aanrijden. Ze twijfelden even, en ik hoorde hen zeggen “is this place okay for everyone?”. Mijn slaapplaats voor de nacht was opgesteld, dus ging ik even op het strand gaan wandelen, en toen ik terugkwam zag ik dat de anderen zich al goed geïnstalleerd hadden op de grote kampeertafel om hun potje te koken. Ik haalde ook mijn eten en ging mij er bij zetten. Bleken mensen te zijn die elkaar tegen het lijf waren gelopen in een hostel in Melbourne, elk met hun eigen verhaal en eigen plan.
Rebecca en Gordon waren van Schotland, zij werkte al enkele maanden in Melbourne, en hij was voor 3 maanden in Australië, om daarna door te reizen naar Indië. Rebecca kende Gordon zijn broer, en besloten samen voor enkele dagen een auto te huren om mee de Great Ocean Road te doen met Daniël en Bradley, de éne van Duitsland, de andere van Wales. Daniël, 35, had zijn werk opgezegd en deed een wereldreis, en omdat hostels zo duur bleken had hij een mini-busje gekocht om mee rond te trekken en in te slapen. Bradley, een bakker, had verwacht gemakkelijk werk te vinden in Melbourne, maar dat viel tegen, en dus besloot hij om mee te reizen met Daniël. Het was een gezellige avond: rode wijn, warmte van het kampvuur, en vele verhalen.
Allen gingen dezelfde richting uit als ik, dus besloot ik om even mee te reizen, richting de 12 Apostelen, één van de bekendste rotsformaties van Australië. Aangezien ik wat off-road side-tracks had genomen, kwam ik wat later aan dan de anderen. Het was wat overtrokken, dus voor supermooie foto’s zal je even moeten Googlen ;) Eens terug op de parking bleek het mini-busje van Daniël heel veel olie te lekken, er was zelfs geen meer over. Ik ben dus tot in het dichtstbijzijnde dorpje gereden om enkele liters olie te kopen, zodat hij terug kon bijvullen en weer verder kon. Ik kwam hen wat later weer tegen in Warrnambool, waar ze op zoek gegaan waren naar een garagist, maar het was al na 17u, dus waren ze er niet in geslaagd één te vinden.
‘s Avonds zijn we wat verderop in Killarney een dirt-road ingereden en kwamen ze uit op een verlaten plaatsje naast het strand, waar we ons geïnstalleerd hebben voor de nacht. Wel altijd grappig om te zien hoe mensen in zo’n campervan heel wat meer luxe genieten dan ik, alleen al wanneer het op eten aankomt.. Nu, mijn potje noodles smaakte evenveel als hun hamburgers, of dat maakte ik mijzelf toch wijs.
Toen we op het gemak nog wat aan het babbelen waren, kwam er plots in het donker een auto aangereden, eerste wat we dachten was natuurlijk Politie, die ons kwam wegjagen, maar gelukkig was het een local die met zijn Opel Corsa wat kwam crossen. Hij was de zandheuvel afgereden, in de hoop langs de andere weg terug te kunnen oprijden, maar daar stonden wij jammergenoeg gekampeerd! Hij is dus als een zot achteruit moeten rijden in het zand, om terug over de heuvel te geraken, waarbij z’n voorbumper bleef haperen en scheurde.. maar dat kon hem blijkbaar weinig schelen :)

Time to split! Ik ging richting Adelaide, maar Daniël en Bradley naar de oost-kust, dus na het uitwisselen van contactgegevens was het van “cya later and have a safe trip!”.
Back on my own again, maar eerst even een openbare douche langs het strand opzoeken om mij wat op te frissen!
Het was bijna middag toen ik weer verder westwaarts trok, tegen rond 16u kwam ik aan in Nelson, een piepklein dorpje, waar ik vlug wat inkopen deed, en toen in het nabij gelegen Lower Glenelg NP op zoek ging naar een kampeerplaatsje. Ik had in het Visitor Information Center een map meegenomen, en er leidden twee wegen naar de plaats die ik in gedachten had om mijn tentje op te slaan. Beide dirt-roads, maar de éne al meer dirt dan de andere, wat ik al heel snel ondervond na twee keer om te vallen in het mulle zand van de eerste weg. Dan maar kar gedraaid en de betere dirt-road van de twee opgezocht :)
De kampeerplaats zelf was heel mooi onderhouden, in principe mocht ik er niet kamperen, want het was enkel voor mensen die de Walking Trail doen, maar met m’n moto kon ik gemakkelijk tussen de paaltjes laveren, en zo had ik een mooi plaatsje naast de rivier! Het was toen al vrijdagavond, en mijn doel was om tegen zondagmiddag aan de luchthaven in Adelaide te staan, niet om te vertrekken, maar om iemand op te wachten!