Helemaal terug naar de oostkust!

Na het korte, maar leuke bezoek aan Adelaide en omgeving, had ik graag de Flinders Ranges bezocht. Het is één van de mooiste plaatsen in Australië (heb ik mij door locals laten vertellen), en het ligt op zo’n 600km van Adelaide, daar hoeft dus niet lang over getwijfeld te worden!
Gelukkig was de temperatuurscurve net over zijn top heen gegaan, en koelde het weer wat af, alhoewel mijn thermometer toch nog 37° aan gaf (en nee, ik had geen koorts!) toen ik bijna in Wilpena Pound was, waar ik de nacht zou doorbrengen.
Wilpena Pound is de toegangspoort tot Flinders Ranges, waar je een aantal bungalows hebt, een klein winkeltje en een bar/restaurant. Er waren bijna geen andere kampeerders, en ik kon mijn tent heel dicht bij de douches/toiletten opzetten, die eigenlijk enkel door mijzelf zouden gebruikt worden, ideaal!
En wat mij nog meer deed glimlachen was het zwembad, dat door iedereen gebuikt mocht worden. Een frisse duik was in ieder geval welgekomen na een snikhete, lange rit. Het was al valavond en ik had het zwembad voor mij alleen, enkel een paar grazende kangoeroe’s op nog geen 10 meter van het zwembad waren stille toeschouwers.
Ik had eigenlijk maar voor één nacht betaald, maar ik zat daar eigenlijk niet slecht, en het was de perfecte uitvalsbasis om off-road de Flinders Ranges te gaan verkennen, zéker omdat ik mijn koffers kon achterlaten in mijn tent en dus zonder extra gewicht kon gaan crossen, euh, rijden!
In het park kan je verschillende van de oudste rotsformaties ter wereld terugvinden, honderden miljoenen jaren.. moeilijk om in te beelden..

Na een leuk dagje rijden, en nog een nacht in Wilpena Pound, stond er een ellenlange en saaie trip naar Brisbane op het programma. Niet in één keer te overbruggen: zo’n 2500 km. Het eindpunt van de eerste dag was Broken Hill, en ongeveer in het midden stopte ik even in een tankstation om vlug iets kleins te eten. Mijn oog viel op een goed uitgeruste 4×4, een Toyota Landcruiser, met een Zwitserse nummerplaat. Ik ging even goedendag zeggen, en de chauffeur was een 37-jarige Zwitser, die zijn 4WD thuis had klaargestoomd voor een groot avontuur, dan verscheept naar Australië en ondertussen al zo’n goeie 6 maanden aan het rondtrekken was. Een vriendin was hem net komen vervoegen in Adelaide, en na een korte babbel zeiden we elkaar terug vaarwel, maar we gingen allebei dezelfde richting uit, dus wie weet kwamen we elkaar nog tegen..

Broken Hill, een mijnstad, weinig te beleven, maar wel een groot shoppingcentrum, vlug even shoppen vooraleer de zoektocht kan beginnen naar een kampeerplaatsje.
In het dorp zelf was geen deftige plaats, maar gelukkig had ik ergens gelezen dat er niet zover van Broken Hill een klein, oud zilvermijn dorpje was, met een deftig en goedkoop caravanpark. Het was er duidelijk aan te zien dat de vakantie nog niet begonnen is, een zo goed als leeg caravanpark. Ik reed er vlug even door en zag plots oude bekende staan: de Zwitsers! Leuk! :)
Eerst inchecken aan de receptie, en aangezien het een hele mooie avond was, had ik graag ergens de zonsondergang gezien, dus vroeg ik de uitbater waar de beste plaats was, en die antwoordde: Mundi Mundi Lookout! Eén van de enige twee plaatsen op de wereld, vanwaar je de ronding van de wereld kan zien, én waar de film Mad Max gefilmd is. Ik had niet veel tijd meer, dus eerst vlug naar de lookout, mijn tent kon ik daarnet dan wel nog opzetten.
De uitbater had inderdaad gelijk, het was een prachtige uitkijkplaats, in de verste verten niets te bespeuren, alleen de zon die langzaam maar zeker verdween achter de horizon.

Net toen de zon onder was, kwam een jeep aangereden, er stapte een koppel uit en ik zei: “jullie zijn twee minuten te laat!”, en voor ik het weet stond ik met een biertje in de hand, en kreeg ik een briefje toegestopt met het adres en telefoonnummer van Dan & Deanne, in het geval ik in de buurt zou zijn, dan mocht ik gerust bij hen blijven overnachten! Super! Het was al pikdonker toen we uitgebabbeld waren, en ze gelukkig voorreden om de kangoeroe’s weg te jagen.
Felix en Julia (de Zwitsers), waren net van plan gaan slapen, maar ik kreeg als troost nog een koud blikje bier toegestopt, als gezelschap tijdens het opzetten van mijn tent ;)
‘s Morgens hebben we wel samen gezellig ontbeten, Felix had iets om toast mee te maken op zijn gasvuurtje, eens iets anders die zachte sandwich-boterhammen! We besloten om samen een oude zilvermijn te gaan bezoeken, maar daarna scheidden onze wegen. Ik had drie saaie dagen rijden in het vooruitzicht, langs de grens van de Outback, honderden kilometers rechtdoor, en rechtdoor, en rechtdoor.
De gids van de zilvermijn had mij gelukkig de goeie raad gegeven niet te stoppen in Wilcannia, want daar zat het vol Aboriginals, en als echt Aussies er al liever niet stoppen, dan ik zéker niet!
Jammergenoeg betekende dat dat ik moest kamperen naast een roadhouse, langs de snelweg (waar er alleen maar om de 15minuten een roadtrain passeerde). Niet veel aan, dus snel onder de wol, en ‘s anderdaags vroeg uit de veren om weer verder te rijden. Die avond had ik meer geluk, ook al bleek dat eerst niet het geval te zijn. Terug een dorpje vol aboriginals, en een caravanpark waar ze 15$/nacht vroegen. Plan B dus: noodles kopen in het tankstation en op zoek gaan naar een wildkampeerplaats.
Toen ik net het dorp aan het uitrijden was zag ik een bord met “Lynchee’s Cabin Park”, er zat achteraan wat volk buiten, dus ik reed even op om te vragen of ze geen kampplaatsje wisten zijn. En in het plat Australisch kreeg ik het voorstel om bij de rivier te kamperen, achteraan het domein. De oudere en twee jongere mannen stapten in een Toyota Hilux en reden voor.. Aangekomen bij de rivier, zag ik een ineengeknutselde drijvend platform met dak liggen, en de oudere man -die Lynchee was- zei dat ik maar mijn slaapzak moest uitrollen op het platform, en toen belde plots zijn vrouw die vroeg of ik zin had om mee te eten.. hah, waarom niet? Beter dan noodles in ieder geval!
En zo werd het een leuke avond, met wat pintjes, vertellingen waar het woord “fucking” twee keer per zin in voorkomt, en een deftige warme maaltijd! Cheers!