2 dagen, 4 vrienden

Ziehier, de eerste blog-post vanuit mijn tentje.. dat langs de kant van een zijwegje staat opgeslagen, op 10 meter van een kreekje, want het kampeer-icoontje die ik op de kaart had zien staan bleek niet zo goed gepositioneerd te zijn.. Het was al langzaam aan avond aan het worden toen ik mijn pizza opgegeten had op het terrasje van de lokale pizzeria in Braidwood, net toen ik wou vertrekken werd ik aangesproken door een jongen, ongeveer mijn leeftijd schat ik, en zijn vriendin. Ze vroegen waar ik heen ging. “Rond Australië”, zei ik, waarna hij meteen begon te vertellen over zijn grote motortocht van anderhalf jaar rond Europa. Na wat te keuvelen liet hij mij al snel gaan om mijn kampeerplaats te zoeken, want hij wist uit ervaring dat het niet eenvoudig is om iets te zoeken wanneer het donker is :)
Dusja, wat kilometers verder zag ik niet meteen een kampeerplaats opduiken, toen ik aan kant van de weg een UTE (soort SUV maar met grote laadbak achteraan, waar ongeveer iedereen hier meer rond rijdt..) zag staan met een ouder koppel. Ik stopte meteen en vroeg of ze toevallig geen kampeerplaats wisten zijn in de buurt, spijtiggenoeg was hun antwoord negatief, maar ze wisten mij wel te vertellen dat er eventjes terug een kleine zijweg was, waar er af en toe wel eens gekampeerd wordt. Zo ben ik hier verzeild geraakt.. Onder een sterrenhemel, bij volle maan, de tweede kampeernacht, maar de eerste helemaal moederziel alleen.

Wat er de eerste dag/nacht gebeurd is? Wel, na mijn vertrek uit Sydney had ik enkele mooie motorroutes uitgestippeld door de Blue Mountains, met als laatste stuk een 76km lange dirt-road naar Yerranderie, een verlaten zilvermijn dorpje, waar er kampeergelegenheid was. Mijn eerste off-road rit was fantastisch, kronkelend door de bossen, op en neer, stenen, zand, diepe afgronden, .. Weinig tijd om rustig eens rond te kijken naar het landschap (wat eigenlijk tot in de verste verte toch alleen maar bos was), pure concentratie op had pad en wat er na de volgende bocht komen zal. Ik was dan ook super blij toen ik in Yerranderie aankwam zonder de KLR te laten vallen, en tientallen kangoeroe’s zaten als toeschouwers aan de eindmeet op mij te wachten, ongelofelijk prachtig om te zien!

In het midden van het kampeerterrein zat er zo’n man of 10 rond een kampvuur, ik parkeerde mijn moto op plaats die mij wel oké leek om mijn tentje op te slaan. Toen ik afstapte werd ik meteen al begroet door iemand aan het kampvuur. Ik ging er naartoe om goeiedag te zeggen, en kreeg meteen al een blikje bier aangeboden, super! Op het vuur stond er een grote pan, waar worstjes en stukjes kaas gebraden werden, en ik moest niet lang wachten of ik kreeg meteen al een hapje.. Wat een leuk onthaal!

Mijn kampeermetgezellen waren 4 vrienden (Andy, Jason, Nigel en Glenn), die met hun jongens er een weekendje op uit waren. En ik was nog maar net klaar met mijn eerste pintje en ik kreeg er al een tweede toegeworpen, waarbij werd voorgesteld om samen met hen te eten, ze hadden toch meer dan genoeg. Een aanbod dat ik niet kon afslaan natuurlijk, te weten dat ik enkel een potje noodles meehad uit het laatste tankstation waar ik was gestopt.
Eén van de jongens hielp mij voor het het vallen van de avond met het opzetten van mijn tentje, zodat we snel terug rond het kampvuur konden gaan zitten. Ik kreeg 3 verschillende gerechten voorgeschoteld: kip, hamburger en stoofpot! En ik moest mij ook geen zorgen maken om uit te drogen.. lucky me! :)
En als in een echt restaurant kon het dessert natuurlijk ook niet ontbreken, het wafelijzer werd bovengehaald en verdween, gevuld met twee boterhammen en een soort confituur van appels, in de hete kolen. “Jaffles”, heetten die, en ze gingen als zoete broodjes rond het kampvuur!
Het was een heel gezellige avond, en voor het slapengaan kreeg ik al een uitnodiging voor het ontbijt. Met mooie vooruitzichten en een gevulde maag, kroop ik in mijn slaapzak.

‘s Morgens rond 8u, hoorde ik al bedrijvigheid, en besloot ook op te staan. “Koffie?”, riep Nigel, die een speciaal toestel had om kampeergewijs een lekker bakje troost te maken. En terwijl ik de barista zijn werk aanschouwde, kreeg ik van Andy een broodje met spek en ei in de hand geduwd, mjam!
Na het ontbijt haalde ik mijn kaart boven, en kreeg ik van Glenn allerlei tips van plaatsen die ik zeker moest bezoeken op mijn trip. En Jason toonde mij al zijn foto’s van zijn recente trip door de Simpson Desert, prachtig!
Voor het vertrek nog een kleine fotosessie: met z’n allen rond de KLR poseren en lachen! ;)
Het was weer tijd om de trip terug te doen, dezelfde 76km als gisteren, maar dan achterstevoor. Op het einde van de rit stonden de 4 vriendelijke Ozzies mij nog op te wachten, en kreeg ik een boterham met kaas toegestopt, waarna we nog even verder babbelden en ik nog een nieuwe riem kreeg om mijn zak mee vast te maken, aangezien de oude te kort was geworden (afgebrand door de hete uitlaat). En toen kwam het laatste afscheid, op naar de volgende stop, waar ik nu eens vroeg ga slapen!

—
update: pictures! :)